تبلیغات
بزرگترین سایت ادیان و عرفان| کتابدان

بزرگترین سایت ادیان و عرفان| کتابدان
خواندن کتاب زندگی بهتر 
نویسندگان
نظر سنجی
میزان رضایت خود را از محتوا و راهنمایی را در این سایت بفرمایید؟





صفحات جانبی
ادوار برنت تایلور یا مخفف ای بی تایلور در سال 1332 در یک خانواده ثروتمند کواکری که مالک کارخانه آلیاژ برنج بود متولد شد. کواکرها اساسا یک گروه افراطی و تقریبا خشک (فناتیک) پروتستان های انگلیسی بودند که لباس های ساده، ولی غیر مرسوم پوشیده و با الهام (نور باطنی) شخصی زندگی می کردند. البته بیش تر آنان تا سال های 1800 لباس های غیر عادی خودی را کنار گذاشته و احترام اجتماعی کسب کرده بودند و نیز راه رسیدن به دیدگاه های آزاد منشانه (لیبرال) را پیموده بودند. این دیدگاه در آثار تایلور به وضوح دیده می شود؛ آثاری که سراسر نشان دهنده نفرت شدیدی به همه اشکال عقیده و عمل مسیحیت سنتی به ویژه کاتولیسیسم رومی است.
تایلور در جوانی پدر و مادرش را از دست داد و به همین دلیل، آماده شد تا در مدیریت تجارت خانوادگی کمک کند، ولی زمانی که علائم سل پیش رفته در او بروز کرد، معلوم شد که سلامتی اش رو به افول بوده و نمی تواند به شغل خانوادگی کمک کند. او که توصیه شده بود در آب و هوای گرم تر زندگی کند، مسافرت به آمریکای مرکزی را انتخاب و در سال 1855 در سن 23 سالگی خانه را ترک کرد. سفر به آمریکا در زندگی او سرنوشت ساز بود، زیرا این مسافرت در او علاقه شدیدی به مطالعه فرهنگ های بیگانه برانگیخت. آداب و رسوم و عقاید مردمی را که در طی مسافرت مشاهده کرده بود به دقت یادداشت کرد و زمانی که به انگلیس بازگشت، نتایج آن را در کتابی تحت عنوان آناواک: یا مکزیک و مکزیکی های قدیم و جدید منتشر کرد. تایلور در سفرهایش باکوآکری دیگری به نام هنری کریستی باستان شناس- که علاقه او را به مطالعات ماقبل تاریخی برانگیخت- ملاقات کرد. هرچند تایلور دیگر مسافرت نکرد، ولی مطالعه آداب و رسوم و عقاید مردمانی را شروع کرد که در وضعیت ابتدایی به سر می بردند- چه از دوره های ماقبل تاریخ (تا جایی که طبق یافته های باستان شناسی قابل شناخت بودند) وچه از اجتماعات قبیله ای کنونی - وبعد کتاب دومش ، تحقیقاتی در تاریخ اولیه نوع بشر و توسعه تمدن را به زودی انتشار داد و شش سال بعد پس از کار زیاد بر روی این موضوعات, فرهنگی ابتدایی را منتشر کرد؛ تحقیق دوجلدی بزرگی که شاه کار زندگی او و نقطه عطفی در مطالعه تمدن بشری گردید. این کتاب مهم نه تنها خوانندگان عمومی زیادی را به خود جذب کرد، بلکه هم چنین شماری از جوانان باهوش را نیز مجذوب ساخت که بعدا از مریدان پرشور تایلور شدند. مطالعات نظام مند فرهنگ عامیانه و علم جدید و در حال تحول انسان شناسی، به خاطر آثار خوبی که در این زمینه ها ارائه شد، در اواخر قرن نوزده گام های بلندی برداشت. هر چند فرهنگ ابتدایی از این جهت منحصر به فرد نبود، ولی برای همه کسانی که از چیزی که برخی آن را علم آقای تایلور می خواندند ملهم بودند نقش یک کتاب مقدس را ایفا می کرد.
تایلور همچنین به کار خود ادامه داد و در سال 1884 توسط دانشگاه آکسفورد به عنوان نخستین دانش یار در رشته جدید انسان شناسی منصوب شد. او سپس نخستین پروفسور در این رشته شد و از شغل طولانی اش که تا جنگ جهانی اول ادامه یافت، بهره مند گردید. با وجود این، هیچ کدام از آثار بعدی او اهمیت کتاب فرهنگ ابتدایی را کسب نکرد. به دلیل آن که این کتاب پرنفوذ، شکل نهایی نظریه تایلور درباره جان باوری را نشان می دهد و طبیعی است که محور بررسی ما درباره دیدگاه های او نیز قرار خواهد گرفت.

















طبقه بندی: معرفی بزرگان رشته ادیان، 
برچسب ها: ادوار برنت تایلور، .ادوار برنت تایلور، ادوار برنت تایلور.، .ادوار برنت تایلور.، ای بی تایلور، .ای بی تایلور، ای بی تایلور.،  
[ چهارشنبه 2 مرداد 1392 ] [ 02:25 ب.ظ ] [ آدمین سایت ]

بودیسم                                                                      جمع آور: امیر فاضل

آیین بودا از شاخه هاى کیش هندوست. این آیین از هندوستان بیرون آمده و سراسر مناطق خاورى را در نوردیده است و به علت داشتن اندیشه هاى عرفانى لطیف و گسترش در مناطق پرجمعیت جهان، پیروان زیادى دارد و اخیرا به اروپا و آمریکا نیز سرایت کرده است.

 

 1- سرگذشت بودا

 بودا (Buddha) به معناى بیدار لقب گوتاماشاکیامونى (Gautamamuni -Sakya) بنیانگذار مکتب اصلاحى بودیسم است. به عقیده بوداییان وى که فرزند پادشاه شهر کاپیلاوستو (vastu-Kapila) در شمال هندوستان بود، در حدود سال 563 ق.م. به دنیا آمد و در آغاز سیدارتا (Siddhartha) یعنى کامیاب نامیده مى شد. ستاره شناسان پیشگویى کرده بودند که این شاهزاده پس از مشاهده نمونه هاى بیمارى، پیرى و مرگ و برخورد با یک ریاضت کش دنیا را ترک خواهد کرد و به ریاضت روى خواهد آورد. بدین سبب پدرش دستور داده بود وى را به دور از ناملایمات زندگى بشرى و در ناز و نعمت پرورش دهند و مراقب رفتار و کردار او باشند. شاهزاده با دخبر عمویش یشودهرا (Yasodhara) ازدواج کرد و داراى پسرى به نام راهولا (Rahula) شد. وى در 29 سالگى پس از مشاهده موارد مذکور، شبانه از کاخ و تنعمات آن گریخت و تحت ارشاد فردى به نام آلارا (Alara) زندگى راهبان را برگزید و پس از شش سال ریاضتهاى سخت و سنگین در جنگلها سرانجام هنگامى که از وصول به حقیقت از طریق ریاضت نومید شد، ریاضت را کنار گذاشت و به تاءمل و تفکر و مراقبت معنوى روى آورد. جهاد اکبر او نیز شش سال طول کشید و پس از آن با هفت هفته توقف زیر درختى که بعدا درخت بیدارى نامیده شد، با مارا (Mara) یعنى شیطان ویرانگر مبارزه کرد و در نهایت به حقیقت دست یافت و بوداى دوره کنونى شد. به عقیده بوداییان در دورانهاى پیشین جهان نیز تعدادى بودا آمده اند. هر یک از این بوداها قبل از ظهورشان بودى ستو (sattva-Bodhi) خوانده مى شود، یعنى کسى که به معرفت کامل دسترسى دارد یا بوداى بالقوه است.

 بودا در مدت 40 سال با مسافرتهاى فراوان، آیین خود را در سراسر هندوستان تبلیغ کرد و بر اثر ملاقات با افراد مختلف، به اصلاح نفوس و تربیت شاگردانى همت گماشت که برجسته ترین آنان پسر عمویش آنندا (Ananda) بود. وى سرانجام در هشتاد سالگى در حدود سال 483 ق.م. به نیزوانا پیوست.

 داستان زندگى شگفت آور بودا از قدیم الایام جذابیت داشته و به همین دلیل این داستان دینى به زبانهاى گوناگون ترجمه و در سراسر جهان منتشر شده است. نقل عربى آن با اضافاتى از فرهنگ سریانى، به عنوان داستان بلوهر و یوذاسف بین مسلمانان رواج پیدا کرد.(1)

 

 2- تاءسیس نظام

 اندیشه هاى اصلاحى بودا در مخالفت با تعصب هاى برهمنان بود و اختلافات طبقاتى را باطل مى شمرد. تعالیم اخلاقى وى در مجموعه هایى مانند ترى پیتکا (pitaka-Tri) یعنى سه سبدگرد آمده است. این تعالیم که بر آیین هندو پایه گذارى شده است، ترک دنیا، تهذیب نفس، تاءمل، مراقبه و تلاش براى رهایى از گردونه زندگى پر رنج این جهان را توصیه مى کند و براى وصول به نیروانا اهمیت زیادى قائل است و مفهوم آن را توسعه مى دهد. آیین بودا در قرون بعدى بخش عمدمه اى از خاک هندوستان را تسخیر کرد و در کشورهاى همسایه نیز گسترش یافت. در قرون هشتم و نهم میلادى، دو تن از دانشمندان آیین هندو را نوسازى کردند و بر اثر آن، آیین بودا اندک اندک از هندوستان برچیده و آیین هندو جانشین آن شد، اما اشکال گوناگون آن در خاور دور و مناطق دیگر گسترش یافت.

 

 3- فلسفه بودا

 هنگامى که بودا به حقیقت دست یافت، ابتدا به شهر بنارس رفت تا پنج تن از راهبان را که از وى روى برتافته بودند، بیابد. او مى اندیشید که این پنج تن مانند وى در جستجوى حقیقتند و تعلیم دادن ایشان از سایر مردم آسانتر است.

 و چون به بنارس پا نهاد آن پنج تن را دید که در میان بیشه اى نزدیک شهر نشسته اند و با هم سخن مى گویند.

 هنگامى که چشم آنان به بودا افتاد، به یکدیگر گفتند: ((این سیدارتاست که مى آید؛ همان که دست از رهبانیت کشید؛ خوب است به او کارى نداشته باشیم.))

 اما چون بودا به آنان نزدیک شد به وى سلام کردند و از او خواستند در کنارشان بنشیند. آنگاه از وى پرسیدند: ((سرانجام، حقیقتى را که مى جستى، یافتى ؟)) بودا گفت : ((آرى، آن را یافتم.))

 راهبان گفتند: ((پس به ما بگو حقیقت و حکمت و راز هستى چیست ؟)) بودا پرسید: ((آیا شما به کارما یعنى قانون کردار ایمان دارید؟)) گفتند: ((آرى.)) بودا گفت : ((پس بدانید که همان سرآغاز حکمت و آگاهى از حقیقت است. از نیکو نیکو پدید مى آید و از بد بد. این نخستین قانون زندگى است و همه چیزهاى دیگر بر این قانون استوار است.))

 گفتند: ((این که تازگى ندارد.)) گفت : ((اگر چنین است قربانى، دعا و تضرع به درگاه خدا عاقلانه نیست.))

 راهبان پرسیدند: ((چگونه ؟)) بودا پاسخ داد: ((زیرا آب همیشه سراشیبى مى رود، آتش همیشه داغ است و یخ همواره سرد. اگر براى همه خدایان هندوستان هم دعا کنیم، آب هرگز سربالا نمى رود و آتش سرد و یخ گرم نمى شود. زیرا در زندگى قانونهایى یافت مى شود که همه چیز بر آنها استوار است. از این رو، کارى که انجام گرفت، قابل ابطال نیست و دعا و قربانى براى خدایان نیز سودى ندارد.))

 آنان با این سخن موافقت کردند و بودا افزود: ((اگر این سخن درست است، کتاب وداها که به مردم راه و رسم دعا و قربانى را مى آموزد، درست نیست و برخلاف گفته پیشوایان دینى، من اعلام مى کنم که وداها مقدس نیستند.))

 راهبان از این جراءت بسیار شگفت زده شدند و از بودا پرسیدند: ((تو مى گویى برهما هنگام آفریدن جهان مردم را به طبقات گوناگون تقسیم نکرده است ؟)) پاسخ داد: ((اصلا من باور ندارم برهما چیزى را آفریده باشد تا جهان آفریده او باشد.))

 آنان پرسیدند: ((پس جهان ساخته کیست ؟)) بودا پاسخ داد: ((به نظر من جهان ابدى است و آغاز و انجامى ندارد. دو چیز است که بایستى از آن پرهیز کرد: یکى زندگانى پر از لذت که زاییده خودخواهى و فرومایگى است و دیگر زندگى پر از رنج و خود آزارى که آن نیز سودى ندارد و هیچ یک از این دو به نیکبختى منجر نمى شود.))

 

 4- اخلاقیات

 سرانجام راهبان از بودا پرسیدند: ((پس راه درست کدام است ؟)) پاسخ داد: ((راه میانه، میان لذت و رنج است که از راه هشتگانه به دست مى آید. راه هشتگانه هشت قانون بزرگ زندگى را مى آموزد:

 1. پرهیز از آزار جانداران؛

 2. پرهیز از دزدى؛

 3. پرهیز از بى عفتى؛

 4. پرهیز از دروغ؛

 5. پرهیز از مستى؛

 6. پرهیز از بدگویى؛

 7. پرهیز از خودخواهى؛

 8. پرهیز از نادانى؛

 9. پرهیز از دشمنى.

 

 5- فرقه هاى بودایى

 آیین بودا سه فرقه دارد:

 1. مهایانا (yana-Maha) یعنى چرخ بزرگ، آیین شمالى که در چین رواج دارد. این شعبه اى آیین بودا با طیفهایى از اعتقادات و سنن کنفوسیوس و لائوتسه در چین و شینتو در ژاپن در آمیخته است. یکى از آداب آن که به سانسکریت دهیانا (Dhyana) یعنى تاءمل، به چینى (Chang) و به ژاپنى زن (Zen) خوانده مى شود، شهرت جهانى دارد.

 2. هینایانا (yana-Hina) یعنى چرخ کوچک، آیین جنوبى که در سرى لانکا (سیلان ) و کشورهاى جنوب شرق آسیا مشاهده مى شود. پیروان چرخ کوچک آیین خود را تراوادا (Theravada) یعنى آیین نیاکان و بزرگان مى خوانند و کتب دینى آنان به زبان پالى است.

 3. وجریانا (yana-Vajra) یعنى چرخ الماس. این فرقه در تبت وجود دارد و آیین بودا را با سحر و کهانت و توتم پرستى در آمیخته و تشکیلاتى نیرومند براى خود پدید آورده است. آیین مذکور لامائیسم (Lamaism) نیز خوانده مى شود و عنوان رهبر مذهبى مقتدر آن دالائى لاما (Lama Dalai) به معناى رئیس دریاگونه است. از چیزهاى جالب توجه این فرقه آن است که هنگامى که رهبر مذهبى آن وفات یابد، راهبان براى پیدا کردن جانشین وى به جستجوى کودکى مى پردازد که در لحظه درگذشت رهبر به دنیا آمده باشد. سپس این کودک را با توجهات ویژه پرورش مى دهند. وى پس از فراگیرى دانش و گذراندن مراحل مختلف به مقام مورد نظر نائل مى آید. دالائى لاماى عصر ما پس از سرایت کمونیسم چینى به تبت رهسپار هندوستان شده و در آنجا به ارشاد و رهبرى مشغول است. اخیرا وى، برخلاف سنت، پسر بچه اى را براى جانشینى خود تعیین کرد و به خاطر این مساءله مورد انتقاد قرار گرفت.

 

 6- کتب بودایى

 قدیمى ترین کتاب مقدس بوداییان ترى پیتاکایعنى سه زنبیل نامیده مى شود که داراى سه بخش است :

 1. قواعد رهبانیت؛

 2. وسیله رستگارى؛

 3. مفهوم فلسفى و روانشناسى.

 فرقه هاى مختلف بودایى نیز کتابهاى مخصوص به خود دارند

 

 پی نوشت:

 1- براى مثال رک.: اکمال الدین نوشته شیخ صدوق، ج 2، صص 577-638 و بحار الانوار نوشته علامه مجلسى، ج 78، صص 383-444 و ترجمه فارسى آن در عین الحیات نوشته علامه مجلسى و در رساله اى مستقل آمده است. در تحریر عربى این داستان، نامهاى آلارا و بودى ستو به بلوهر و یوذاسف تغییر یافته است.

 

 منابع:

 1. کتاب آشنایی با ادیان بزرگ نوشته حسین توفیقی




طبقه بندی: ادیان هند،  ادیان، 
برچسب ها: بودیسم، .بودیسم، بودیسم ..، ..بودیسم، بودیسم ...، بودیسم ....، بودیسم ......،  
[ چهارشنبه 2 مرداد 1392 ] [ 02:20 ب.ظ ] [ آدمین سایت ]

بودا کیست ؟

 

 

 

نویسنده:مایکل کریدرز

 

بودا یکی از پر نفوذ ترین متفکران تاریخ بشری است . آموزه های او متجاوز از هزار و پانصد سال است که ، سراسر شبه قاره هند را فرا گرفته است . تعالیم او در طول این همه سال دستخوش تغییرات فراوانی شده و مانند مسیحیت در اروپا به فرقه های مختلفی تقسیم شده است .

آیین بودا در نواحی تبت و آسیای مرکزی و چین و کره و ژاپن و سری لانکا ، اگر چه با پاره ای تفاوت ها ، نفوذ فراوانی دارد و هم اکنون دامنه تاثیرش را به سوی آسیای جنوب شرقی گسترش می دهد . در سرزمین پهناور و رنگین هند آیین بودایی کیفیت پیچیده ای دارد ، اگر چه هند را زادگاه پیدایش و تحول این آیین می دانند .

 در میان ویرانه های آنورادهاپورا ، پایتخت باستانی سری لانکا ، پیکره سنگی نشسته ای از بودا هست که بر بالای ستونی در میان علفها آرمیده است . پیکره اندکی بزرگ تر از اندازه طبیعی آدمیزاد است و این پیکره هزار سال عمر دارد و نظیر آن در سراسر بخش بودایی نشین آسیا فراوان دیده می شود . پاها به صورت چهار زانو و دست ها یکی روی دیگری در دامن قرار دارند .

بودائیان بر این عقیده اند که درست در همین وضع و حالت بود که بودا بیش از 2500 سال پیش در حالی که زیر درختی نشسته بود با اشراقی عظیم به بیداری رسید و معرفت درباره سرنوشت آدمی دست یافت .

بودا پسر رئیس یا رهبر قوم شاکیا در هند شمالی بود و در ثروت و مکنت غوطه ور بود و ملک و قدرت در انتظارش بود . وقتی به بلوغ رسید روزی به سه تن ، یکی بیمار و دیگری پیر و فرتوت و سومی مرده ، برمی خورد . بئدا که عمری را مصون از مصائب گذارنده بود از آن چه دید بسیار متاثر شد و دریافت که قدرت و ثروت هیچ گاه نمی تواند از بیماری و پیری و مرگ مانع شود . بودا آن گاه با مرتاضی رو برو می شود که خود را از مصائب زندگی آزاد می داند ، او درباره آن چه آن روز می بیند به تامل می پردازد و نخستین نقطه عطف زندگیش می رسد . بر خلاف خواست و تمنای خانواده اش دست از خانه و همسر و فرزند و مقام و مکنت می شوید تا به هیات رهروی بی خانمان در آید .

بودا چند سالی به مراقبت و ریاضت و نفس کشی رو می آورد که در آن دوران در میان رهروان آواره رایج بود . سپس به کنجی می رود تا آرام و بی هیچ گونه خشکی و خشونت جسمانی یا روحانی به تفکر درباره وضع اسفبار آدمی بپردازد و چندی بعد او به پی ریزی فرقه ای متشکل از راهبان تارک دنیا همت گماشت و اینان موظف بودند شخصیت بودا را سرمشق خود سازند تا از قید و بند حیات دنیوی رها شوند . این دوره چهل و پنج سال از زندگی او را در بر می گیرد .

بودا و رهبانش قسمت عمده ای از هر سال را به دوره گردی می گذرانند و گاه در صومعه ها گرد می آمدند . هنگامی که او به دوره گردی سرگرم بود به اشاعه پیام خود می پرداخت و هنگامی که در گوشه خلوت می نشست بحث درباره آیین خود را پیش می کشید . بسیاری از گفتارهای متون مقدس بودایی متشکل از مباحثی است که میان خود راهبان در می گرفت . بودا براین عقیده بود که زندگی در خانواده تنگ است ، حال آن که زندگی در بی خانمانی باز و فراخ است ، دشوار است که آدمی بتواند در حالی که در کنج خانه تپیده است زندگی معنوی تمام و کمالی را که از هر جهت پاک و پاکیزه باشد بگذراند .

بودا چون خانه و زندگی را ترک کرد پیاده به سوی جنوب و مراکز حوزه رود گنگ رفت و تا دم مرگ به سیر و سفر در مسیری به طول 250 و عرض 150 مایل که از کوکوسامبی در غرب تا کامپا در شرق امتداد دارد ، ادامه داد .

 درویشی و تن سپردن به سیر و سلوک به او مجال می داد تا هر شیوه از زندگی و هر گوشه از تمدن سرزمینش را ببیند و بیازماید . برگ عبورش کسوت درویشان و طریقت سائلان مذهبی بود و چنان که گفته است : نیلوفر آبی را دیده ای که چگونه در آب می روید و در آب می بالد و از آب بیرون می آید و بالای آن می ایستد تا به آب آلوده نشود ؟

 من نیز که در جهان زاده شدم و در جهان پرورده شدم ، چون بر جهان چیره شدم ، نا آلوده به جهان در آن زندگی می کنم .

 اما بودا فقط در سیر آفاق نبود . او به مراقبه نیز می پرداخت . در مراقبه بودایی شخص ممکن است فکر و حواس خود را روی یک رنگ ، مثلا آبی ، متمرکز کند و یا در نوعی دیگر ، روی تنفس خودش . در این مراقبه شخص هر احساس دیگری را از حوزه توجه خود دور می سازد و کاملا جذب شیء مورد مراقبه می شود ، و این در واقع حالتی از جذبه است که از تمرکز پدید می آید . اما از آن جا شی ء مورد مراقبه مدتی طولانی در برابر چشم قرار می گیرد اثراتی غیر عادی در شخص می گذراند .

 روان شناسان این وضع را که با تغییراتی روانی شخص همراه است این طور تعبیر می کنند که شخص آگاهی تشدید شده ای درباره شی ء مورد مراقبه پیدا می کند که با احساس راحتی و لذت ، وارستگی از محیط پیرامون ، و از دل مشغولی های خود آدمی و مانند این ها همراه است .

 همچنین ممکن است بر شخص بر اثر مراقبه ظهور و احساس های عجیب و غریب ، یا ظهور نور و حتی شهودهای کاملا پیچیده نیز دست دهد . در اواقع این وجه اخیر از مراقبه است که به هدف اصلی این ریاضت بدل شده است .از آن جا که همه تجربه ها در زمینه مراقبه اصولا جنبه درونی و روانی و بسیار فردی دارد مشکل است بتوان زبانی را پیدا کرد که با آن بتوان شرحی بیرونی و دقیق از آن به دست آورد .

 در فلسفه بودایی ، چنان که اشاره شد ، دست کشیدن از نفس نیز اهمیت فوق العاده دارد . یک بودایی با قبول نفس کشی و مکافات دوطلبانه اثرات گناهان را از دامن روحش می شوید ، به طوری که روح او به وجد و بهجت ورهایی از درد و رنج می رسد و در حقیقت هر مرحله از سیر و سلوک آیین بودایی بسیار پیچیده و طولانی است ، و چنان که خود او می گوید : همان طور که اقیانوس کم کم گود می شود ، کم کم پس می رود ، کم کم شیب می گیرد ، بی هیچ افتی ناگهان ، در این امور نیز طریق و تمرین و تعلیم همگی تدریجی اند ، بی هیچ حلول ناگهانی معرفت .

 خصوصیات ایین بودایی موجب شد که این آیین به مذهبی کم بیش جهانی بدل شود . تعلیمات بودا در هند در زمان خود او و طی قرن های متوالی فراخواهان و مریدان بسیاری داشته باشد . این تعلیمات از مرز هند فراتر رفت و سرزمین های خاور دور و آسیای جنوب شرقی ، یعنی پرجمعیت ترین نواحی کره زمین را در نوردید .

 تاریخ آیین بودا تاریخی است با ادوار گوناگون فراوان ، و در هر دوره ای عواملی اجتماعی ، اقتصادی و سیاسی در آن تاثیر کرده است .

 آیین بودا در هند و سری لانکا با آیین هندوی و کهن در آمیخت و در چین با آیین تائو و کنفوسیوس و در تبت با کیش بن و در ژاپن با آیین شینتو دمساز شد .

 آیین بودا بیشتر در کشور های آسیای شرقی که از نوعی خلع مذهبی رنج می بردن رخنه کرد اما به علت وجود آدیان آسمانی قوی هیچ گاه نتوانست در کشورهای آسیای غربی نفوذ کند .

 

منبع:

http://www.rasekhoon.net/article/Show-18707.aspx

 




طبقه بندی: ادیان هند،  ادیان، 
برچسب ها: بودا کیست ؟، .بودا کیست ؟، بودا کیست ؟.، ..بودا کیست ؟، بودا کیست ؟..، ...بودا کیست ؟، .بودا کیست ؟..،  
[ چهارشنبه 2 مرداد 1392 ] [ 02:17 ب.ظ ] [ آدمین سایت ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

سایتی به منزله کمک به دانشجویان ادیان و عرفان...
موضوعات
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :